German Shepherds

De Duitse herdershond is voor veel mensen het toonbeeld van de ideale hond: groot, sterk, intelligent, betrouwbaar en trouw.

In dit ras is de erfenis van de oerhond, de wolf, nog het best te zien. Kleur, vorm van lichaam en kop,
de totale verschijning van dit ras tonen het duidelijk: door de eeuwen heen was hij als veehoeder en beschermer een onontbeerlijk helper en begeleider.


Al vroeg hebben zich in dit ras de bijzondere eigenschappen van de herdershond ontwikkeld.
Maar pas sinds de vorige eeuw is men in Duitsland begonnen met het creëren van grotere gelijkheid onder de verschillende soorten veehoeders en schapenhonden.
In 1899 werd een standaard voor de raskenmerken vastgesteld en stichtte men 'der Verein für Deutsche Schaferhunde'.
Sedertdien is de Duitse herder steeds meer uitgegroeid tot het kwaliteitskenmerk van de Duitse gebruikshondenfokkerij.


Hij wordt terecht beschouwd als een van de beste politie-, blindengeleide- en lawinehonden ter wereld. Alle hem opgedragen taken vervult hij met grote ijver.
Hij is zo leergierig, dat hij zijn opvoeding en opleiding'fluitend' voltooit.

Het verdient aanbeveling dat alle Duitse herdershonden een gehoorzaamheidstraining volgen. De baas moet immers volledig kunnen vertrouwen op zijn hond.
Er bestaan ook langharige Duitse herdershonden en ook komt hij met stokharige vacht voor.

Het was een Duitse herder die de eerste blindegeleidehond was. Ze heette Buddy en werd door een Zwitserse vrouw opgeleid met een hondentrainer.

 *Training Duitse herder:

De Duitse herder wordt vaak gebruikt als blindengeleidehond, speurhond, waakhond en politiehond. 
Omdat de Duitse herders zo leergierig en gehoorzaam zijn, zijn ze ook voor de trainer tijdens de training een plezier om mee te werken. 
De Duitse herder kan, mits hij goed gesocialiseerd is, prima overweg met soortgenoten, andere dieren en kinderen. 
Hij is trouw en vertoont geen neiging tot weglopen.

 *Uiterlijk:

Grootte: reu 60-65 cm,
teefje 55-60 cm
Gewicht: 30-35 kg
Kleur: effen zwart, staal- of asgrijs met regelmatige bruine, gele of grijswitte aftekeningen, ook met zwart zadel, wolfsgrijze vlekken

*Aard:

De Duitse herdershond moet in zijn karakterbeeld evenwichtig, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en (zonder prikkeltoestand) volkomen goedaardig zijn. 
Daarbij is hij opmerkzaam en handelbaar. 
Hij moet moed, strijddrift en hardheid bezitten om als geleide-, waak-, verdedigings-, dienst-, en herdershond geschikt te zijn. 
Hij kan echter wel dominant overkomen, daarom moet hij goed getraind worden. De hond is erg trouw aan zijn baas.

*Beweging:

De Duitse herdershond heeft veel beweging nodig. Hij moet zich dagelijks minstens twee uur goed kunnen uitleven. Die beweging vindt hij, 
behalve tijdens zijn opleiding, door met zijn baasje te spelen.
Als de Duitse herder voldoende uitgelaten wordt, kan hij prima in een stadswoning worden gehouden, vooral ook omdat hij heel rustig is en niet onnodig blaft. 
Het is echter beter als hij in een huis met een tuin kan leven, wat overigens niet wil zeggen dat u zich dan minder met hem hoeft te bemoeien.

 

 

Bron: hondencentrum.com